Down under tijdens High Wine Netwerk Driedaagse

Nee, ik heb geen specifieke voorliefde voor Moezelwijnen. Maar wel een voorkeur voor Europese wijnen. Afhankelijk van het moment, stemming en het menu maak ik een keuze voor een fles wijn. In het weekend van 13-15 maart stond voor mij en een 10-tal fijnproevers/ondernemers uit Apeldoorn de Moezel op het menu. Down under in het zuidelijke deel van de Moezel te Nittel, tussen Trier en Luxemburg, voor een vandeRegie High Wine Driedaagse. Altijd weer spannend of je de verwachtingen van je gasten waar kunt maken. Met meer wijnkennis en uitbreiding van netwerk was het op maandagochtend weer nuchter worden, alsof je een week lang in de wijn ondergedompeld was.

Down under in de gewelven van diverse Weingut’s onder leiding van de wijnboeren zelf, in combinatie met vinologen in mijn gezelschap, maakte deze wijntrip tot een High Wine happening vanaf de start op vrijdagmiddag t/m zondagochtend.
Zaterdagmorgen was het even pauze in het wijngeweld voor een individueel bezoek aan Trier of Saarburg. “Saarburg, waar nostalgie is uitgevonden”, zo schreef Mirka, één van mijn gasten:

“Denk je in: een paar uur dagje op, vlakbij de Moezel en de grens met Luxemburg. Even geen wijnboeren, proeflokalen of volle glazen met het friszure sap. Na een enerverend tochtje van zo’n 13 kilometer, met onderweg veel bos, slingerweggetjes, kleine dorpjes met zuurstokhuisjes, het stadje Saarburg. Etalages met breisels, vilten hoedjes, de nieuwste keur aan keukenschortjes. Hier en daar een boetiekje met kunstzinnige snuisterijen, van deurknop tot oorknop, en flink aangeklede stevige passanten. Een uitloper van een bergriviertje doorkruist -of liever gezegd, doorklieft- het dorpscentrum, wat met zijn terrasjes aan weerszijden, badend in een waterig zonnetje, gemütlich aandoet. We bezoeken de plaatselijke Konditorei en genieten van de Apfelstrüdel en Käseküchen op de tonen van James Last die golden oldies van ABBA speelt. Volle bak hier, gehaakte kleedjes op tafel, ficus voor het raam, hanglampjes met kraaltjes en een flink gepoederde eigenaresse met jaren 80 kapsel aan de toast met verse tartaar. Lekker taartje, lekker gek stadje, even d’r tussenuit en alles vergeten; nostalgie is hier uitgevonden.”

Zum wohl en tot de volgende High Wine Driedaagse!

Kleurrijke speeddate

“Zullen we eens afspreken, want ik wil wel graag onder de aandacht komen van ondernemend Apeldoorn?”, vroeg Jeroen Tolmeijer mij nadat wij via een speeddate hadden kennisgemaakt tijdens een netwerkbijeenkomst van Apeldoorn in Bedrijf.
En zo kreeg ik de regie van een avondje Apeldoorn in Bedrijf bij Color Business Centers op 3 maart 2015 vanaf 17.00 uur. Ruim 15 andere Apeldoornse ondernemers en leden van Apeldoorn in Bedrijf neem ik hierin mee, met als resultaat een bijzondere bijeenkomst in de vorm van een grote speeddate met jezelf. Waarom ik de regie kreeg? Vraag het Jeroen Tolmeijer!

‘Apeldoorn in Bedrijf’ is 1 van de 25 regionetwerken van de overkoepelende netwerkorganisatie ‘Ondernemers in Bedrijf’. Karakteristiek zijn haar effectieve speeddate sessies tijdens de bijeenkomsten. ‘Color Business Centers’ biedt (virtuele) kantoorruimte in 8 steden, waaronder in Apeldoorn in het Prinsgebouw. Één van haar usp’s is de personal touch in haar dienstverlening. Die persoonlijke touch in combinatie met de speeddate is de insteek voor 3 maart geworden.

In de vorm van een driegangen walking speeddate dinner, volgen de gasten een drietal korte speeddate sessies met zichzelf. Voor deze confrontatie staan garant: Rachel Rothengatter (Zuiver Persoonlijk), Nynke Politiek (Style-update) en Maarten Klos (Infortraining). Ieder vanuit hun professie geven ze je advies, hoe je grip krijgt èn houdt op je persoonlijke presentatie en communicatie met je (potentiele) klanten. Binnen het thema van de avond is Jeroen Reinders (makelaar) de amuse van de avond. Jeroen vertelt of hij zich onbewust of bewust laat leiden in zijn communicatie en presentatie via social media en de kleur rood. Daarnaast heeft de avond nog een paar verrassende elementen, die nu nog even niet onthuld worden.

Voorafgaand aan het avondprogramma kunnen een select aantal Apeldoornse ondernemers ’s middags al (gratis) deelnemen aan een exclusieve Theeproeverij of een Workshop portret boetseren:
-Smaakmaker en ‘Thee-o-loog’ Peter Claessens geeft van 16.00 – 17.00 uur een Theeproeverij; een theeproeverij met de charme van een wijnproeverij. Thee is, volgens Peter, een perfect alternatief voor het aperitief of bij de maaltijd.
-Kijken doen we allemaal, maar echt kijken is een kunst, volgens een tweede Peter. In een workshop van Peter ten Lohuis kun je van 14.00 – 16.30 uur, een portret boetseren van degene die tegenover je zit. Schaamteloos mag je naar de ander kijken, features ontdekken en leren in de toekomst met een andere blik naar mensen te kijken.

Wat een leuk project is dit. Met veel dank aan de ondernemers hierboven genoemd en met dank aan de volgende Apeldoornse ondernemers die spontaan hun medewerking verlenen: Wim van Munster (Bloemsierkunst Wim van Munster), Tonnie Bruens (TeBe Evenementen Service), Marco Eijkenboom (DSA-AVL), Martin Willemsen (Eeterij De Lierderhoeve), Marcel Bouwmeester (Party Service Apeldoorn), Pascal Goudkuil (Pascal Fotografie & Video), Renee Krijgsman (Renee Krijgsman Fotografie), Stephan Peters (Penpaints).

Inmiddels voel ik me kind aan huis bij Color Business Centers, maar blijf toch kantoor houden aan huis. Voor een korte impressie van de avond:

Brei er wat moois van!

Nieuwjaarswensen mogen vanaf nu niet meer? Van wie mag dat eigenlijk niet? Ik ben meer het type, doe het eens anders en op een ander moment. We mogen en kunnen elkaar toch op elk willekeurig moment het beste wensen!?

Heb jij weer mee gedaan aan de kerstkaart traditie en het geven van een kerstattentie? Zijn die van jou ondergesneeuwd onder de lawine aan kaarten en attenties van anderen? Tip: Durf je eens te onderscheiden van de massa en investeer eens op een ander willekeurig moment om de waardering voor je relatie te laten blijken. Ik kan je garanderen dat je investering meer impact zal hebben. Een nieuw jaar, een nieuwe trend, biedt nieuwe kansen. Het biedt zelfs nieuwe wijnen tijdens mijn a.s. wijnreis. Wist je al dat wijnproeverijen concurrentie krijgen van theeproeverijen. Thee is de toekomst en wordt de nieuwe wijn, zo verzekert mij Apeldoorner en smaakmaker Peter Claessens. “Thee uit een theedoos is helemaal passé. Wil je echt indruk maken? Schenk dan theecocktails en gebruik verse thee in en bij gerechten.” Zelf houd ik het nog bij een goed glas wijn. Maar heb onder andere Peter al wel gecontracteerd voor de businessbijeenkomst van Color Business Center in combinatie met netwerkorganisatie Apeldoorn in Bedrijf. Reserveer 3 maart voor deze netwerkbijeenkomst waar jij je persoonlijk kunt “verrijken” en kunt speeddaten met jezelf. Bij deze ben je alvast uitgenodigd.

Eind 2014 heb ik afscheid genomen van het Openlucht FilmFestival. Accres gaat de organisatie weer zelf doen. Maar begin 2015 ben ik begonnen aan mijn 3e jaar vandeRegie met een aantal mooie projecten. Wat heb ik zakelijk nog meer te wensen! Nu, één wens: een digicoach. Wie wil af en toe mijn bescheiden basiskennis op digitaal gebied, praktisch updaten? Wie weet kan ik jou/jullie aanbevelen binnen mijn netwerk.

Beste mensen, doe het eens anders en brei er wat moois van.

januari 2015

Wat doe jij nu?

Ik krijg vaak de vraag: “Hoe gaat het met vandeRegie en wat doe jij nu?Hartelijk dank voor de belangstelling. Op dit moment nog even pauze, na een intensieve maand die in het teken stond van het Blinq Openlucht Festival en Apeldoorn Trofee. Maar daarna eerst aan de slag voor ToerNed en Color Business Center. En uiteraard mijn Netwerk-Wijnreis die staat gepland.

“Weet je wat jij bent?”, zei recent een relatie van me, “een bedrijven-koppelaar”. En ik herken me daar wel in. Vroeger, dat klinkt heel oud, werd ik wel eens sinterklaas genoemd. Ik gaf toen veel weg ten gunste van PR(omotie). De afgelopen jaren voel ik meer de bedelaar van Apeldoorn, omdat ik mede via sponsoring het filmfestival, de Apeldoornse vrijwilligersprijs en andere zaken realiseer. Ik wil voorkomen dat men in Apeldoorn gaat denken: “Zoek dekking,  Henk van der Ziel komt er aan; voor wie of wat heeft hij nu weer wat van me nodig?” Hiervoor zoek ik nu een oplossing om het imago bedelaar af te zwakken en het koppelen meer toe te passen. Tijdens mijn netwerken beveel ik mijn relaties aan en deel ik ze met wie op zoek is naar dat specifieke (nieuwe) contact waar hij of zij een voordeel mee kan doen. Maar, wat levert me dat op? Tja, indirect veel, dankbare ondernemers. Wat krijg je daarvoor terug? Veel goodwill en soms leuke klussen.

Hoewel ik bij een sponsordeal primair met de sponsor meedenk om zijn communicatievoordeel maximaal te laten zijn, voelt het toch ook dat ik de sponsor financieel armer maak. Mijn ideeal is (nu) hoe maak ik die ondenemer rijker in euro’s of relaties. Hoe kan ik hem/haar helpen door mijn netwerk ter beschikking te stellen of heel basic te formuleren, wat wil hij/zij en hoe is dat te realiseren met beperkte middelen.

Het sinterklaas en bedelaar zijn, zal altijd wel in mij blijven. Met de juiste mix, en afhankelijk van het onderwerp, is dat juist wat ik doe en waarvan ik geniet. Als er sprake is van een wederzijdse klick en een open sfeer, hoe leuk is het dan om een samenwerking aan te gaan en de ander van dienst te kunnen zijn. Soms met een factuur om het zakelijk te houden en soms in de de vorm van een joint promotion.

Ik kom nog even terug op dat koppelen. Recent regisseerde ik voor ToerNed de uitreiking van de ToerNed Award. Ik wist wie de winnaar zou worden, Museum De Fundatie te Zwolle, maar wist ook dat er een nieuwe award moest komen. Buurten bij de Apeldoornse kunstenaar Frans Polman leverde een mooie deal op, en een mooie award. Mijn doel hierbij was tevens om Frans Polman in contact te brengen met Ralf Keuning, directeur van het museum. Ralf was onder de indruk van Frans en wie weet gaat Frans nog eens exposeren in Museum De Fundatie. Als ik van dienst kan zijn, …….

Henk vandeRegie

september 2014

F-toerisme

In het ‘Toeristisch ABC’ van Karel Werdler, recent uitgegeven door het NRIT, lees ik dat ik aan Foodtoerisme doe: “kopen van bijzondere wijnen, ingrediënten of lokale lekkernijen”. Samen met mijn P.A., dwalend langs de Moezel vanaf de vakantieplek van onze (klein)kinderen, aangeland op ons favoriete adres in Nittel, kom ik er achter dat mijn vorm van toerisme op dit moment met de F van food begint in plaats van de W van wijn.

Hoe toevallig, in datzelfde ABC volgt op Foodtoerisme, het Festivaltoerisme en het Filmtoerisme. Het toeval gaat nog even verder, genietend van een mooie Sauvignon Blanc van Haus Appel en een overheerlijke Rumpsteak van de chef-kok Nittelerhof, krijg ik het groene licht dat de titel van de premiërefilm van het Blinq Openlucht FilmFestival openbaar mag worden: CHEF! Op 4 september is deze film voor het eerst te zien in de Nederlandse bioscoop, maar 30 augustus al in de voorpremiere in de fantastische Apeldoornse buitenbioscoop. Dus, werk aan de winkel om samen met de cateraar en de restaurant-sponsor van het filmfestival de premiëre van deze food-film extra te gaan promoten.

In het Toeristisch ABC beschrijft Karel op een luchtige wijze 100 verschillende vormen van toerisme. Maar Karel en NRIT, er zijn niet 100 vormen van toerisme, het zijn er 101. Ik mis één heel belangrijke vorm van toerisme: het Fietsrektoerisme. Hiervan mocht ik ooit de trendsetter zijn, waarbij economische en maatschappelijke belangen aan elkaar werden geknoopt. Anno 2014 is het Fietsrektoerisme nog steeds actueel. Maar deze vorm heeft het officieel nooit gehaald omdat het wellicht te commercieel was. Er bestond toen nog maar één merk fietsdrager die je op de trekhaak van de auto monteerde, zodat het fietsrektoerisme misschien teveel productreclame in zich had? Of misschien was ik toen iets te bijdehand in relatie tot het wereldje van de VVV?

Bij de F van Fietsrektoerisme is toerisme onderdeel geworden van mijn regie-werkzaamheden. Dat was een hele leuke kennismaking met de recreatieve sector. Het hele ABC maak ik niet af. Ik blijf het in ieder geval de komende weken nog even houden bij Festival, Film en Food! Tot ziens bij het Blinq Openlucht FilmFestival.

mei 2014

Henk vandeRegie

Met de jaarwisseling 2013/2014 is vandeRegie het tweede jaar ingegaan. Ik heb niet kunnen vermoeden dat het zo leuk zou zijn en het juist een extra voldoening geeft me in te zetten voor mijn eigen klanten, relaties, vrienden. De naam vandeRegie bleek bij de start al snel een goede keus. Mijn netwerk reageerde enthousiast, en al snel werd Henk van der Ziel, Henk vandeRegie.

Een project dat ik meeneem naar 2014 is de marketing-en mediabegeleiding van Familiehuis Nunspeet. De kleinschaligheid en fraaie locatie van dit Veluwse vakantiepark aan zee, de klant-/gastgerichtheid van de eigenaren en de speciale doelgroep maken het tot een bijzonder leuke klus.

Ook in 2014 organiseer ik in opdracht van Accres nog een keer het Openlucht FilmFestival in Park Berg & Bos te Apeldoorn. Een ultiem samenwerkingsproject met enthousiaste toeleveranciers waarme ik dit Apeldoornse festival in de top drie van buitenbioscopen in Nederland heb gezet. Mijn persoonlijke touch in de contacten met de sponsoren gaan mogelijk in 2014 leiden tot joint promotions van deze sponsoren.

Sinds eind 2013 ben ik actief voor ToerNed (vereniging van dagattracties) die een nieuwe koers wil inslaan. Ik begeleid het bestuur bij het regisseren van bijeenkomsten, ledencontact/-werving en coordinatie van marketingactiviteiten. Uitdaging in dit project is onder andere het vinden van collectieve voordelen voor de (individuele) leden en gezamenlijke communicatie te ontwikkelen waar alle leden zich als vanzelfsprekend in kunnen vinden.

Als digibeet gebruik en bespeel ik de social media en weet ik anderen te inspireren dit communicatiemiddel in te zetten. Voor ondernemers moet het geen vraag zijn of zij social media in moeten zetten, maar hoe zij dat zo effectief mogelijk op hun eigen manier doen. Zo geef ik korte workshops bij organisaties en stimuleer ik haar medewerkers de eerste stap te zetten, zodat zij als ambassadeur van hun eigen organisatie/bedrijf social media in te gaan zetten.

In het eerste jaar vandeRegie was mijn pilot wijnreisje een succesvol initiatief en uitbreiding op mijn andere projecten. “Wijnig en niet weinig”, zo meldde één van de deelnemers. Een goed gesprek met een goed glas wijn is een mooie basis om samen met vrienden, relaties of collega’s even bourgondisch te genieten en op verhaal te komen. Voor wie dit aanspreekt kan ik een exclusieve en bourgondische meerdaagse wijnproeverij regisseren

Daarnaast zet ik me graag in voor maatschappelijke projecten. Nadat gemeente Apeldoorn in 2011 de ‘Apeldoorn Trofee’ (vrijwilligersprijs) heeft weg bezuinigd, heb ik het initiatief genomen, na een gemeentelijke bezuinigingsronde, de Apeldoorn Trofee via sponsoring te laten bestaan en hoop dit ook met mijn mede juryleden in 2014 te kunnen blijven realiseren.

Als voorzitter van de Stichting Vrienden van Atlant, woonzorgcentra in Apeldoorn, werk ik aan een nieuwe werkwijze van de stichting en aan een hechtere samenwerking tussen stichtingbestuur en management Atlant. Hiervoor ben ik op zoek naar een professionele fondsenwerver om via de stichting nieuwe stijl extra welzijn te realiseren voor clienten van Atlant.

Recent heb ik de Roparun aan mijn goede doelen projecten toegevoegd. Het Apeldoornse team Ecorunners heeft mij gevraagd te helpen bij haar benefiet activiteiten. Zo komt er onder andere een Valentijn benefietdiner bij Eeterij de Lierderhoeve op vrijdag 14 februari.  Maar de Roparun 2014 neemt in Apeldoorn grote vormen aan, want de loop vanuit Hamburg loopt dwars door het centrum van Apeldoon in de avond en de daarop volgende nacht van 1e Pinksterdag. Hierbij was mijn uitdaging de loop dwars door het Stadhuis te laten gaan. En dit gaat lukken!

januari 2014

Onzichtbaar tijdens eten van een ijsje

Op Gran Canaria is het altijd zomer en draait de toeristenindustrie het hele jaar op volle toeren. Onlangs meldde de media dat daar vanwege armoede de kinderen op school door de overheid worden voorzien van een maaltijd. Bijzonder om te lezen als je net terugkomt van Gran Canaria en zag dat hotelgasten zich veel te veel opscheppen en eten laten weggooien. Wie weet kon anders het restant van het overdadige buffet wel naar de scholen. Dat zal een illusie zijn, want het restant van de ene dag kan een kok uitstekend verwerken in het menu van de volgende dag, weet mijn P.A. alias kokkin. Voordat ik naar Gran Canaria ging, las ik een mooie tweet van Nanette (@eetechteten): “Beperk je en eet alleen wat je echt heel erg lekker vindt”. Het hielp mij om geen kilo’s aan te komen in de vakantie. Hoewel ik me achteraf toch schuldig voelde, troost ik me met de wetenschap, mijn bord is altijd leeg weggehaald.

Ik betwijfel of het personeel op Gran Canaria vanuit armoede mij de restaurants binnen praatte. ‘Special offer for you, lady! Can I help you, sir?’ Vriendelijk waren ze, totdat ik zat, en daarna trommelden ze mij zo snel en veel mogelijk geld uit de portemmonee. Gelukkig bepaalde ik zelf de hoeveelheid. Zodra ik mijn bestelling had gedaan, was er geen communicatie meer en was de ober aan het chagarijnen met zijn collega’s. Wat een armoe in klantgerichtheid en -vriendelijkheid daar. Zo tijdens je vakantie leer je zelf bij om extra punten op de I’s te zetten als je weer thuis bent en de marketingcommunicatie regiseert voor je eigen klanten. Daar op Gran Canaria stond men er niet open voor om te leren. Jammer!  Zelfs belonen wat ik waardeerde, had geen zin. Ik gaf de kamerschoonmaak een fooi, met als gevolg, de volgende dag geen schoonmaak meer te bekennen. Maar wat is een week zon lekker, als je van het thuisfront hoort dat ze daar vanwege de kou niet naar buiten mogen. Toch maar even goed geregiseert, mijn eigen vakantie.

Via Zoover las ik dat er veel nederlandse stagiaires werken in mijn hotel en dat zij het daar niet makkelijk hebben. Of is Gran Canaria een strenge leerschool? Ik vroeg de stagiaires of ze het naar de zin hadden. Nu, dat viel flink tegen. Ze werden bot behandeld. Ja, die indruk had ik al. Hebben jullie ook zo’n mooie kamer als wij hebben? Nee, een slaapruimte zonder daglicht. Dat is armoe. Het zijn wel de buitenlandse (Nederlandse) stagiaires die de klantvriendelijkheid hoog in het vaandel hebben. Daar kan het hotel nog veel van leren. Maar ja, van stagiaires willen zij waarschijnlijk niets leren. Gemiste kans! Vertel mij wat, van eigen en andermans ‘fouten’ kun je héél veel leren.

Waar heeft dat ijsje in titel nu mee te maken? Wij, want ik was er met mijn P.A., liepen langs de boulevard met de vele restaurants heerlijk likkend aan een overheerlijk ijsje. Niemand en dan ook niemand van het personeel van de restaurants sprak ons meer aan om ons het terras op te lokken. Bijzonder grappig om te ervaren. En omdat het ijs zo lekker was hebben we vaker geflaneerd met een ijsje in de hand.

juli 2013

Kijkje in de keuken

Bij een kijkje in mijn kantoorkeuken is weinig te zien, een blauw bureau, een macbook, een verzameling rariteiten, meer is het niet. De daarnaast gelegen keuken van mijn P.A. slaan we hier maar even over. Maar wat is het leuk om letterlijk en figuurlijk een kijkje te nemen in de keuken van een ander.

Figuurlijk is het fantastisch als vakgenoten, ondernemers of wat dan ook elkaar met wederzijds open mind ontmoeten en spreken. Ik heb dit de afgelopen week weer mogen ervaren met o.a. Rik, Rien, Bert, Pieter, ……. Als je dan ook nog eens letterlijk in de keuken mag kijken bij Pieter in de Hollandia Matzes bakkerij, maakt dat een contact nog leuker. Helemaal als je zelf een bakkerszoon bent. NB, de marketing is me met de paplepel ingegeven, want dat leerde ik van mijn moeder die de scepter zwaaide in de winkel.

Met o.a. Pieter van de matzes, toen nog in een andere rol, heb ik eens een Veluwe Fietsroute Kaart “gebakken”. Die kaart gaven we via hotels, campings, enz., gratis aan de toerist op de Veluwe. We deden dit mede ter promotie van de producten die we toen zelf vertegenwoordigden. Ook wilden we de keuken van het VBT/VVV laten zien dat er mogelijkheden waren om toeristische info te produceren waarvoor de toerist niet hoefde te betalen. De VVV vond dit niet leuk, maar de fietskaart wel. Wij matsten toen de VVV, zij mochten ook de toerist trakteren op onze fietskaart. Je zult het niet geloven, de VVV ging de kaart niet gratis weggeven, maar hing er een prijskaartje aan ter eigen glorie.

De Hollandia Matzes verdwijnen, tot grote verrassing, binnen een paar minuten via een fraaie productielijn van deeg tot in het oranje doosje. Vooral tot aan Pasen zijn ze te vinden in de schappen van de supermarkt. Geweldig het verhaal van Pieter hoe hij zijn bakkerij ter beschikking stelt aan de Joodse samenleving uit Israel om geheel traditioneel en koosjer matzes te laten bakken voor hun eigen Joodse Paasfeest.

Maar met een gedreven en enthousiaste ondernemer/marketeer als Pieter zit je heel wat langer te praten dan de minuut dat een matze in de oven zit. Hoe kom je nu van de food, in de recreatie en weer deels terug in de food? Wat beweegt jou en mij? Hoe doe je het? Zijn het juist overeenkomsten dat je tot sommige personen wordt aangetrokken en door elkaar geïnspireerd raakt? Ja, maar ook de wederzijdse oprechte belangstelling en de openheid om elkaar een kijkje in de keuken te gunnen. Food voor elkaars mind.

De keuken van mijn P.A. zie ik elke dag en die blijft me aangenaam en lekker verrassen. Dicht bij huis trof mij nog een aangename verrassing, ik kreeg een kermisexploitant als buur. Waarom een kijkje in zijn keuken zo boeiend was, laat ik een andere keer weten.

maart 2013

Ben je helemaal 60?

Dat duwtje had ik net nodig om vanaf 1 januari 2013 de regie in eigen handen te nemen. Nadat 40 jaar een aantal werkgevers van mijn regie hebben kunnen genieten, geniet ik nu van mijn eigen ‘vandeRegie’. Hoe leuk is het om vanaf nu namens jezelf te netwerken en niet namens je werkgever. Dank je wel waardevolle (netwerk)vrienden voor dat laatste duwtje.

Ja, ik ben helemaal 60 en begin nog aan een nieuwe leuke zzp-uitdaging. Samen met mijn P.A. verzin je een naam voor je bedrijf(je). Wie ben ik, wat wil ik? Zelf de regie in mijn werk. Wat wil ik niet meer? Als werknemer onder regie staan. Wat is mijn ding? Marketingcommunicatie en organisatie van evenementen. Zo ontstond de naam ‘vandeRegie’. En wat schertst mijn verbazing, tijdens een netwerksymposium vertelt een marketinggoeroe dat de marketingmanager uit is, maar dat een marketingregisseur nu de trend is. Hoe trendy kun je zijn als je 60 bent.

En dan neem je afscheid van je ‘oude’ werk, en wordt je overdonderd door zoveel relaties die je feliciteren en verrassen met een flesje wijn of bloemen. Een warmer welkom in een nieuwe rol heb ik niet eerder ervaren. Dank jullie wel!

januari 2013