Onzichtbaar tijdens eten van een ijsje

Op Gran Canaria is het altijd zomer en draait de toeristenindustrie het hele jaar op volle toeren. Onlangs meldde de media dat daar vanwege armoede de kinderen op school door de overheid worden voorzien van een maaltijd. Bijzonder om te lezen als je net terugkomt van Gran Canaria en zag dat hotelgasten zich veel te veel opscheppen en eten laten weggooien. Wie weet kon anders het restant van het overdadige buffet wel naar de scholen. Dat zal een illusie zijn, want het restant van de ene dag kan een kok uitstekend verwerken in het menu van de volgende dag, weet mijn P.A. alias kokkin. Voordat ik naar Gran Canaria ging, las ik een mooie tweet van Nanette (@eetechteten): “Beperk je en eet alleen wat je echt heel erg lekker vindt”. Het hielp mij om geen kilo’s aan te komen in de vakantie. Hoewel ik me achteraf toch schuldig voelde, troost ik me met de wetenschap, mijn bord is altijd leeg weggehaald.

Ik betwijfel of het personeel op Gran Canaria vanuit armoede mij de restaurants binnen praatte. ‘Special offer for you, lady! Can I help you, sir?’ Vriendelijk waren ze, totdat ik zat, en daarna trommelden ze mij zo snel en veel mogelijk geld uit de portemmonee. Gelukkig bepaalde ik zelf de hoeveelheid. Zodra ik mijn bestelling had gedaan, was er geen communicatie meer en was de ober aan het chagarijnen met zijn collega’s. Wat een armoe in klantgerichtheid en -vriendelijkheid daar. Zo tijdens je vakantie leer je zelf bij om extra punten op de I’s te zetten als je weer thuis bent en de marketingcommunicatie regiseert voor je eigen klanten. Daar op Gran Canaria stond men er niet open voor om te leren. Jammer!  Zelfs belonen wat ik waardeerde, had geen zin. Ik gaf de kamerschoonmaak een fooi, met als gevolg, de volgende dag geen schoonmaak meer te bekennen. Maar wat is een week zon lekker, als je van het thuisfront hoort dat ze daar vanwege de kou niet naar buiten mogen. Toch maar even goed geregiseert, mijn eigen vakantie.

Via Zoover las ik dat er veel nederlandse stagiaires werken in mijn hotel en dat zij het daar niet makkelijk hebben. Of is Gran Canaria een strenge leerschool? Ik vroeg de stagiaires of ze het naar de zin hadden. Nu, dat viel flink tegen. Ze werden bot behandeld. Ja, die indruk had ik al. Hebben jullie ook zo’n mooie kamer als wij hebben? Nee, een slaapruimte zonder daglicht. Dat is armoe. Het zijn wel de buitenlandse (Nederlandse) stagiaires die de klantvriendelijkheid hoog in het vaandel hebben. Daar kan het hotel nog veel van leren. Maar ja, van stagiaires willen zij waarschijnlijk niets leren. Gemiste kans! Vertel mij wat, van eigen en andermans ‘fouten’ kun je héél veel leren.

Waar heeft dat ijsje in titel nu mee te maken? Wij, want ik was er met mijn P.A., liepen langs de boulevard met de vele restaurants heerlijk likkend aan een overheerlijk ijsje. Niemand en dan ook niemand van het personeel van de restaurants sprak ons meer aan om ons het terras op te lokken. Bijzonder grappig om te ervaren. En omdat het ijs zo lekker was hebben we vaker geflaneerd met een ijsje in de hand.

juli 2013