Down under tijdens High Wine Netwerk Driedaagse

Nee, ik heb geen specifieke voorliefde voor Moezelwijnen. Maar wel een voorkeur voor Europese wijnen. Afhankelijk van het moment, stemming en het menu maak ik een keuze voor een fles wijn. In het weekend van 13-15 maart stond voor mij en een 10-tal fijnproevers/ondernemers uit Apeldoorn de Moezel op het menu. Down under in het zuidelijke deel van de Moezel te Nittel, tussen Trier en Luxemburg, voor een vandeRegie High Wine Driedaagse. Altijd weer spannend of je de verwachtingen van je gasten waar kunt maken. Met meer wijnkennis en uitbreiding van netwerk was het op maandagochtend weer nuchter worden, alsof je een week lang in de wijn ondergedompeld was.

Down under in de gewelven van diverse Weingut’s onder leiding van de wijnboeren zelf, in combinatie met vinologen in mijn gezelschap, maakte deze wijntrip tot een High Wine happening vanaf de start op vrijdagmiddag t/m zondagochtend.
Zaterdagmorgen was het even pauze in het wijngeweld voor een individueel bezoek aan Trier of Saarburg. “Saarburg, waar nostalgie is uitgevonden”, zo schreef Mirka, één van mijn gasten:

“Denk je in: een paar uur dagje op, vlakbij de Moezel en de grens met Luxemburg. Even geen wijnboeren, proeflokalen of volle glazen met het friszure sap. Na een enerverend tochtje van zo’n 13 kilometer, met onderweg veel bos, slingerweggetjes, kleine dorpjes met zuurstokhuisjes, het stadje Saarburg. Etalages met breisels, vilten hoedjes, de nieuwste keur aan keukenschortjes. Hier en daar een boetiekje met kunstzinnige snuisterijen, van deurknop tot oorknop, en flink aangeklede stevige passanten. Een uitloper van een bergriviertje doorkruist -of liever gezegd, doorklieft- het dorpscentrum, wat met zijn terrasjes aan weerszijden, badend in een waterig zonnetje, gemütlich aandoet. We bezoeken de plaatselijke Konditorei en genieten van de Apfelstrüdel en Käseküchen op de tonen van James Last die golden oldies van ABBA speelt. Volle bak hier, gehaakte kleedjes op tafel, ficus voor het raam, hanglampjes met kraaltjes en een flink gepoederde eigenaresse met jaren 80 kapsel aan de toast met verse tartaar. Lekker taartje, lekker gek stadje, even d’r tussenuit en alles vergeten; nostalgie is hier uitgevonden.”

Zum wohl en tot de volgende High Wine Driedaagse!